Google Stadia review

Voor een keer mocht ons landje als een van de eersten de disruptie van de gamesindustrie meemaken. Dat klinkt wat hoogdravend, maar het is wel degelijk het potentieel van Google Stadia. Met deze dienst heb je immers geen spelconsole of dure game-pc meer nodig om de nieuwste games te kunnen spelen.

Bovendien ben je met Stadia niet meer gekluisterd aan je tv want het werkt ook op smartphones, tablets, Chromebooks, enz. Er is een eigen Stadia-app, zowel voor Android als iOS, maar als je simpelweg surft naar https://stadia.google.com start je ook via die weg je games op. Zolang er een Chrome webbrowser op draait, werkt Stadia. Het is de cloud pur sang!

Nog een ergernis die Google Stadia oplost: geen lange laadtijden meer. Games starten quasi meteen op. En je bent ook verlost van het downloaden van tientallen gigabytes aan updates voordat je aan een portie spelplezier toekomt. Samen met de apparaatonafhankelijkheid biedt Stadia zo een extreem hoog pick-up-and-play-gehalte.

Het is echter niet zo dat Stadia helemaal geen eisen stelt. Je moet er bijvoorbeeld tot zo’n 16 gigabyte aan data per uur voor opofferen. Stadia durven we dus enkel aanraden als je ook onbeperkt internet in huis hebt.

Google Stadia: geen grote gamebibliotheek

Laten we ook maar meteen een misverstand de wereld uit helpen: Stadia is géén abonnementsdienst op een grote gamesbibliotheek, zoals we die kennen van Origin Access of Playstation Now. Nee, je koopt gewoon je games op Stadia, vaak voor de volle pot en dat is toch wel een drempel waar je even over moet.

Reeds aangekochte games van andere platformen kun je niet overdragen. Al belooft Google wel iets in die trend voor de toekomst. De weinige games was meteen ook de grootste tegenvaller bij de start van Stadia. Slechts 22 speltitels stonden klaar, al krikte Google het aantal titels in de weken na de lancering wel flink op.

Stadia abonnementen: Pro en Base

De games kopen via Google Stadia is niet genoeg. Je hebt ook een abonnement op Stadia nodig. Er zijn twee abonnementsvormen: Pro en Base. De Pro-versie laat toe om in 4K HDR beeldkwaliteit te spelen aan 60 frames per seconde en met surroundgeluid. Dat kost je 9,99 EUR/maand.

Als toemaat bij het Pro-abonnement kun je dan wel iedere maand een aantal games gratis toevoegen aan je bibliotheek. In de eerste maand van Stadia ging het om Samurai Shodown, Farming Simulator 2019, Destiny 2 en Tomb Raider Definitive Edition die je kreeg. In januari 2020 kwamen daar nog Rise of the Tomb Raider: 20 Year Celebration, en Thumper bij.

Heb je een tijdje geen behoefte om te gamen, of kan je leven met een wat mindere beeldkwaliteit, dan stap je over op het gratis Stadia Base. Die formule is er wel pas ergens begin 2020. De gratis Stadia Pro-games die je claimde tijdens Pro kun je dan echter niet meer spelen.

Aan de slag met de Stadia Founder’s Edition

Google had in België nauwelijks testversies van Stadia ter beschikking en dus gingen we zelf aan de slag met de Founder’s Edition. De ondertussen niet meer verkrijgbare kit voor de early adopters bestaat uit een Chromecast Ultra om in je tv te pluggen, een speciale Stadia-controller die werkt via wifi en drie maanden Stadia Pro. De Chromecast Ultra is trouwens voorlopig de enige manier om te kunnen genieten van de hoogste 4K HDR-beeldkwaliteit in Stadia-games.

Onhandig is dat de Stadia-winkel nog niet toegankelijk is vanaf de combinatie Chromecast en tv. En nog wel meer zaken bleken niet klaar bij de lancering van Stadia. Zo werkt de stemherkenning van Google Assistent enkel in het Stadia-startscherm, en blijft gamen op de smartphone voorlopig beperkt tot de Pixel-toestellen van Google (al zijn daar al omwegen voor bekend).

Wij kijken echter vooral uit naar ‘Delen met gezin’, zodat zoon of dochter op hetzelfde abonnement een eigen Stadia-profiel kan aanmaken.

Streamen aan 35 Mbit/s

Voor de rekenkracht doet Google Stadia een beroep op de hardware in de datacentra van Google. Als Belgen hebben we daar een potentieel voordeel omdat Googles datacenter in Bergen maar op een steenworp van ons ligt. En dat is ideaal om netwerkvertragingen (Engels: latencies) tot een minimum te beperken.

Geen idee echter of de games ook daadwerkelijk vanuit eigen land werden gestreamed naar ons huis, maar ons 1.000 Mbit/s snel kabelinternet van Telenet had er hoegenaamd geen probleem mee. Google zelf raadt 35 Mbit/s aan voor de hoogste beeldkwaliteit. Het minimum is 10 Mbit/s. In ons land zijn dat geen snelheden om je snel zorgen over te maken.

Op mobiele verbindingen en gesatureerde wifi-netwerken krijgt Stadia wel beduidend meer last van vertragingen en moet je een regelmatige hapering voor lief nemen. Onspeelbaar wordt het echter nooit, en voor casual gamers is het niet al te storend.

Het blijft wel straf om al streamend eender waar te kunnen spelen. Vooral omdat de lag tussen de input van de speler en de reactie op het scherm bijna nihil is. Google Stadia voelt, als alles technisch klopt, voor doorsnee spelers nauwelijks anders aan dan gamen op een spelconsole of pc.

Veeleisende gamers zullen voor Stadia wellicht hun neus ophalen, al komt Googles gamingdienst qua vlotheid en beeldkwaliteit wel aardig in de buurt van wat een game-pc op het scherm tovert.

Conclusie

De grote verdienste van Google Stadia is dat je overal kunt gamen zonder dat je (al te) specifieke hardware nodig hebt. Een optimale internetverbinding is de belangrijkste vereiste voor Stadia.

De meningen over Stadia lopen sterk uiteen: van ‘nu al mislukt’ tot ‘het beste wat er is’. Dat laatste is het zeker niet. Wij amuseerden ons wel met Stadia, maar Google moet dringend het spelaanbod uitbreiden wil het Stadia levensvatbaar maken. Ook de online multiplayerbeleving blijft voorlopig een dooie boel op Stadia.

Google Stadia gunt ons op z’n minst een blik op de mogelijke toekomst van gaming. Vraag is alleen of de wereld klaar is voor Stadia.